مقدمه . فرایند ته نشینی یکی از مراحل مهم تصفیه آب می باشد که موجب کاهش ذرات معلق از جمله تخم انگلها و عوامل بیماری زا خواهد شد. مخازن ته نشینی متعارف در تصفیه خانه های فاضلاب دارای بار سطحی پایین و زمان ماند بالا می باشند. به همین دلیل امروزه استفاده از مخازن ته نشینی با بار هیدرولیکی زیاد در عملیات تصفیه آب مورد توجه قرار گرفته اند. هدف از انجام این مطالعه مقایسه تغییرات غلظت لجن و بار سطحی و نیز راندمان حذف کدورت بعنوان شاخص در کاهش میزان تخم انگلها و عوامل بیماریزا در آب تصفیه شده می باشد. روشها . این تحقیق از یک واحد ته نشینی سریع با سطح موثر 1.5 مترمربع و عمق 1.63 متر که در تصفیه خانه آب اصفهان ساخته و مستقر گردید، انجام گرفت. پارامترهای بار سطحی، غلظت لجن و کدورتهای آب خام ورودی و خروجی اندازه گیری و با ته نشینی کننده های متعارف موجود در تصفیه خانه آب اصفهان مقایسه شد. نتایج . نتایج نشان داد که بهترین راندمان حذف کدورت در واحد مورد مطالعه مربوط به کدورتهای ورودی 50-10 NTU با غلظت لجن 270 میلی لیتر بر لیتر می باشد. در این شرایط تا 50% کدورت حذف می گردد (p<0.001). بهترین بار سطحی برابر 4.5 متر بر ساعت به دست آمد (p<0.01). بین راندمان حذف کدورت، غلظت لجن بار سطحی و کدورت اولیه یک مدل ریاضی غیرخطی با خطای استاندارد 0.063 و ضریب همبستگی 0.75 بدست آمد. بحث. یافته های حاصل از این بررسی نشان داد که با استفاده از ته نشینی سریع، علاوه بر کاهش زمان ماند از 3 ساعت به 20 تا 30 دقیقه، راندمان حذف کدورت تا 30 درصد افزایش می یابد و لذا با جایگزین کردن ته نشینی سریع بجای ته نشینی متعارف علاوه بر صرفه جویی اقتصادی، راندمان بالاتری از لحاظ کیفی و کمی بدست می آید .